De koppigaard wint

Ik vind het moeilijk om iets voor mezelf te maken en er dan nog tevreden over te zijn ook. Ik ben ook niet zo tevreden met mijn lichaam. Na elke zwangerschap zijn de nodige kilo’s blijven plakken, en dan voornamelijk aan mijn buik. Ik ben een echte appel (van figuur bedoel ik dan).

Met als gevolg dat ik al meer dan één keer iets voor mezelf gemaakt heb en het dan toch niet durf aandoen, omdat ik vind dat ik er echt niet uitzie. In een winkel heb ik dit probleem ook, maar dan is de oplossing heel makkelijk en snel: je hangt het betreffende kledingstuk gewoon terug in het rek en je kijkt er nooit meer naar. Bij kleding van eigen maak is de oplossing natuurlijk minder snel. Er zijn al ettelijke uren verstreken sinds het begin van je project en als je er dan weer uitziet als een walvis, dan voelt dit toch een beetje als een teleurstelling.

Maar als er één eigenschap is waar ik bij een test zeker met vlag en wimpel zou voor slagen is het koppigheid. Vraag maar aan mijn drie oudere zussen… (Ter verdediging van mezelf: dat was ook zowat het enige verdedigingsmechanisme dat ik had, zo als klein zusje). Maar jong geleerd is oud gedaan en ik heb in mijn kindertijd die koppigheid goed ontwikkeld. Dus geef ik niet op en probeer nog eens. En tadaa: aanschouw mijn nieuwste kleedje. Die appel stoort me nog altijd, maar hierin kan ik er wel mee leven.

Het patroontje is er eentje van Wardrobe by me. Ik zag het op een gegeven moment passeren in mijn instagram feed en ik vond de combinatie gekleed maar toch sportief (door de boorden in bomber-stijl) wel leuk. Ik maakte maat 46 (auch). Op het patroon staan 3 lengtes aangegeven: een blouselengte, een tunieklengte en een kleedjeslengte. Ik wou eerst de tuniek maken, maar zat hiermee wat in de knoop. De tuniek was maar een klein beetje langer dan de blouse, de naam tuniek niet waard in mijn ogen. Het kleedje zag er dan weer zooooo lang uit.  Op de website stonden geen foto’s van de langste versie, vreemd… Na wat getwijfel besliste ik toch voor de lengte van het kleedje te gaan. Ik had hiervoor net genoeg stof. Inkorten kan altijd, langer maken niet. En ja hoor, op het einde knipte ik nog 17cm(!) van de zoom. Voor de rest deed ik niet echt aanpassingen, behalve dat ik de borstneep een beetje verlaagde, achteraf gezien was dat niet nodig geweest.

De zoom is een high-low hem, wat ik wel leuk vind.

Het kleedje zit vrij ruim en had misschien wel een maatje kleiner gekund. Maar ik vind het zo wel comfortabel en is baggy niet in de mode?

Niet goed zichtbaar op de vorige foto’s, maar het stofje staat vol met  flamingo’s.

Valt het op dat ik me niet helemaal op mijn gemak voel bij het posten van foto’s van mezelf?

  • patroon: Savannah shirt & dress van Wardrobe by me.
  • Het stofje kocht ik in sale bij Cas&Nina en is er eentje van knippie
  • De foto’s werden gemaakt door mijn oudste dochter.

 

Advertenties

2 gedachten over “De koppigaard wint

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s